ZAR NI CAMERAMAN

Blog Post New Entry

27-3-2011 (SUNDAY) ဆိုဒ္စတင္ပါသည္။



view:  full / summary

???????????

Posted by zar ni aung on August 22, 2012 at 12:40 AM Comments comments (0)

ေဆးေပးမီးယူ



 ညစ္ေပ ေစထန္းတဲ့ည ၊ အနာက တစစ္စစ္ကိုက္ လာတယ္။  ဒါဏ္ရာနဲ႔ ထိထားတဲ့လက္ကို အခိုက္အတန္႔

သက္သာရန္ေနရာကုန္ေရႊ႕ ေနမိတယ္ ။ ဖုန္းကနာရီၾကည့္ေတာ့ ည(၁)နာရီမွာ ျပေနတယ္။ ဆရာ၀န္ေပး တဲ့ေဆး ရွိန္ေျပသြားၿပီ။

 လက္ကြဲေဖၚကေလးကေတာ့ေဘးမွာ အိပ္ေနတာမသိရွာဘူး။ အိမ္ေထာင္သက္ (၁၂)ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ၿပီ၊ ေဆးေပးမီးယူလား ဘာကိုမွ ကၽြန္ေတာ့ဘ၀ထဲမွာ မရွိခဲ့ဘူး၊ တကယ္ေတာ့ လိုခ်င္တဲ့သူက အတၱမဟုတ္လား။ 

 ေဆးေသာက္ဖို႔အထ အိပ္ခန္းမွာ ျပန္႕က်ဲေနတဲ့ အ၀တ္ေတြကို ခြေက်ာ္ခဲ့တယ္။ သမီးေက်ာင္းစိမ္း အကၤ်ီအစိမ္းေလး၊ သားေဘာင္းဘီေတြ၊ မိန္းမလဲ ထမီေတြအကြင္းလိုက္ သိပ္ေတာ့မထူးျခားေတာ့ဘူး။

 ေဆးအိပ္ထဲက အိုင္ဗ်ဴပရိုဖန္ ၊အန္းပီး ကေလာက္စ္ ဘာမီတြန္၊ စီဗစ္တစ္လံုးစီ ထုတ္ၿပီး ေရႏွင့္ မေသာက္မီ ဆရာ၀န္က အစာစားၿပီးမွ ေသာက္ရန္မွာထားေသာ အသံကို ျပန္ၾကားမိသည္။ 

 အစာစားဖို႔ အိမ္ေရွ႕ထမင္းစားစာပြဲက အုပ္ေဆာင္းကိုလွန္ၾကည့္မိသည္။ ငပိရည္က်ဲပါ ခ်ိဳင့္ခြက္ႏွင့္  ေတြ႕သည္။ ထမင္းေပါင္းအိုးကို ၾကည့္ေတာ့ အတြင္းကအိုးမေတြ႕ေတာ့ မီးဖိုေခ်ာင္တြင္ ေဆးၿပီးေမွာက္ထားေသာ  ႏွစ္ လံုးခ်က္အိုးကေလးကိုေတြ႕ရသည္။ (အေဖ) ေယာက္ခထီး သူ႔ဘာသာသူခ်က္စားရေသာ အိုးကေလး။

 သမီးတုိ႔ အလုပ္မ်ားသျဖင့္ ဆိုင္မွာပင္ထမင္းဟင္း ခ်က္စားၾကသည္ေျပာၿပီး ဟင္းကို အေဖ့အတြက္ အိမ္ကိုခ်ိဳင့္ျဖင့္ပို႔သည္။ အေဖသည္ ခ်ိဳင့္မွဟင္းကို မလွယ္ေတာ့ ခ်ိဳင့္ျဖင့္သာ ဖြင့္ၿပီးစားရေတာ့သည္။ တစ္ခါတစ္ေလ မနက္စာဟင္းဘဲပို႔သည္ ညစာဟင္း မအားလို႔ မပို႔တာဟု သမီးကေျပာသည္။ အေဖ ေျခေထာက္သိပ္မသန္ မိုးတြင္းဘြက္မ်ားသျဖင့္ အျပင္သိပ္အထြက္ႏိုင္ ထိုညေနစာကို အိမ္ေရွ႕နား ကုန္စံုဆိုင္မွာ ရရာ ပဲေလွာ္၊ႏွစ္ျပန္ေၾကာ္၊ ၾကက္ဥေၾကာ္နဲ႔ပဲ ညေနစာကိုၿပီးခဲ့ရတာမ်ားေလၿပီ။ေဆးကိုပစ္ထဲ့ၿပီးေရကိုေမာ့သည္။

ေျခာက္ကပ္ေနေသာလယ္ေခ်ာင္း မွ ေရႏွင့္ေဆးသည္  ေတာ္ေတာ္ႏွင့္မဆင္း ဘယ္အရာမွမေျပလည္သလို ခံစားရသည္။ အကိုက္ခဲေပ်ာက္ေဆးမေသာက္မိလက္မွဒါဏ္ရာပိုၿပီး ကိုက္လာသည္။ အိပ္ခန္းရွိကုတင္သို႔ ျပန္ခဲ့သည္။ မိန္းမႏွင့္သားေလး အိပ္ေမာက်လွ်က္။ ေ၀ဒနာသည္ေဆးထန္း လွသည္

လက္မွဒါဏ္ရာနာကို စူးဆိုက္ၿပီးၾကည့္ေတာ့ တကယ္နာေနသည္မွာ လက္မွာမဟုတ္ေတာ့ ႏွလံုးသားမွာျဖစ္ေနသည္။. ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားနာက်င္မႈမ်ားသည္ လက္မွဒဏ္ရာ၏ နာက်င္မႈမ်ားကိုလႊမ္းသြားသည္။ ဆို႔နင့္တစ္ဆို႔ လာေသာ မြန္းက်ပ္သည့္စိတ္ႏွင့္ မိန္းမဘက္သို႔လွည့္ၾကည့္မိသည္။ သူတို႔သားအမိကအိပ္ေပ်ာ္ဆဲပင္။ 

                                                                                                                              ဇာနည္ေအာင္

 

blood

Posted by zar ni aung on June 12, 2012 at 10:15 AM Comments comments (0)

ျမန္မာ ၊ ကမ ၻာမွာ အစဥ္လာနဲ႕

တြန္းလွန္လို႕ ၊ ဂၽြမ္းျပန္ခဲ့လူမ်ဳိးႀကီး

အဂၤလန္ ၊ ဂ်ပန္ ၊မက်န္ျပင္သစ္

နယ္ေျမစစ္တြက္ တို႕တြန္းလွန္ခဲ့။

တို႕ဘိုးဘြား ဓါး နယ္ျခားတစ္ေလ်ာက္ ဖိန္႕ဖိန္႕ေတာက္ခဲ့

ျမန္မာ့ေျမပံုေပၚက အစက္ေလး

ေၾကာက္ေသြးပါရင္ျပန္ၾကည့္သြား။

ကၽြန္သေဘက္ျမစ္ ၊ မ်ဳိးမစစ္ ရိုဟင္ဂ်ာ

အဘိုးေခတ္ ၊ အစဥ္လာကို ခ်ဳိးျပစ္တာရင္နာလွေပါ့ ေလး။

ျမန္မာလို႔ ဟစ္ေၾကြးရင္ျဖင့္

စစ္ေသြးသံခ်င္းခ်င္း နီးၿပီေပါ့

ျမန္မာ့ မာန္တိုင္ မယိုင္နဲ႕ေစဖို႕

တို႕ေသြး ရခိုင္ သားေတြအတြက္

ဓါးဆြဲလို႔ထြက္။

             ဂ်ိမ္းစ္ေၾကာင္ (ဇာနည္;)

??? (1-4-2012)

Posted by zar ni aung on May 14, 2012 at 2:35 PM Comments comments (0)

အေမ ကၽြန္ေတာ့္ကိုထားခဲ့တယ္

ႏႈတ္ဆက္စကားေတာင္မေျပာခဲ့ဘူး

သံသရာကို ကၽြန္ေတာ္အကုန္မျမင္နိုင္ေတာ့

ဘယ္ေရာက္ေနမွန္းမသိပါဘူး

အေမ  ကၽြန္ေတာ္ဘ၀ မွာဘယ္လိုမွေျဖမရနိုင္ပါဘူး

ေသျခင္းတရားကိုဘယ္သူမွမတားနိုင္ဘူးတဲ့

အေမ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္ေနရာမွာ ျပန္စံုနိုင္မွာပါ။

ငိုေၾကြးျခင္းကင္းတဲ့၊ပူေလာင္ျခင္းကင္းတဲ့၊ ေသျခင္းခြဲခြာျခင္းေတြနဲ႔ မႏွိပ္စက္နိုင္တဲ့ေနရာေပါ့။

ေရာက္ေအာင္သြားျခင္တယ္အေမ   အေမ အဲဒီလမ္းေပၚ ေလွ်ာက္ေနရင္ သံသရာတစ္ေကြ႔မွာ သားကိုေခၚပါဗ်ာ။

သားအဲဒီလမ္းေပၚေလွ်ာက္နိုင္ခဲ့ရင္ ေတာ့ အေမ့ကိုေရာ ေ၀းကြာျခင္းေၾကာင့္ ေသာကေရာက္ရတဲ့သူေတြေကာ

အကုန္ေခၚသြားျခင္တယ္ အေမ။

သားသစၥာဆိုပါတယ္အေမ အေမ့ကိုသံသရာတစ္ေကြ႔မွာျပန္ေတြ႔၇ပါေစလို႕  

ဒုကၡ သစၥာပါအေမ ................................................................

 

??????????????????????????????????????????

Posted by zar ni aung on December 23, 2011 at 5:25 AM Comments comments (0)

မြန္းက်ပ္ေနတဲ့အေတြးစိတ္မ်ားကပြင့္ထြက္ခ်င္လာၿပီ။

အေတြးေတြကခ်ာခ်ာလည္မုံ႕လံုးစကၠဴကပ္ ဂ်ာေအးသူ႕အေမရိုက္။

ကုန္းေဘာင္ေခာတ္ေနွာင္းျမန္မာနိုင္ငံ။

ယခုျမန္မာနိုင္ငံ။

အဖိုးတို႕တာ၀န္ေက်ခဲ့သည္္။ ငါတို႕ကမဟာမိတ္ေတြကိုတိုက္ခဲ့တာတဲ့။

ယခုေတာ...........................

သူတိ္ု႕ကကယ္တင္ရွင္ႀကီးလုပ္ဖို႕လာေျပာသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕က်န္ေနခဲ့တာ ႏွစ္ပါင္း ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္။

သူ႕မူလိုက္ရင္လုပ္ေပးမယ္တဲ့ ။ မူေတြက္ုကၽြန္ေတာ္တို႕အရင္ထဲကမလုပ္နိုင္ခဲံ မေက်နပ္တာကအေပၚအခ်င္း

သိမ္းက်ဳံးၿပီးပိတ္ဆို႕ခံရတာ ျပည္သူအားလံုး။ မူးယစ္ေဆး၀ါး ၊ ေအအိုင္ဒီအက္ ၊ ျပည္ပအခြင့္အလမ္း ။

မိတ္အင္စင္ကပူ ျမန္မာမေလးေတြ တစ္ေနကုန္မတ္တက္ရပ္ၿပီ စက္ရံုေတြမွာခ်ဳပ္ၾကရသည္။

ပြဲစားက တရုပ္ ၊ ကလား ။ လုပ္အားေတြေပါလိုက္သည့္ကၽြန္ေတာ္တို႕နိုင္ငံ။ ေခာတ္သစ္ရီစက္ရွင္း၏ သားေကာင္မ်ား။

နားလည္သူမ်ားပါမစ္ထုတ္ အရႈပ္ေတြကအခ်ဳပ္ထဲေရာက္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ေတာ္ေတာ္ေမာလာၿပီ။

ဂ်ာနယ္ေတြမွာ အသံေကာင္းဟစ္ ကိုယ့္အေျခေနကိုယ္နားမည္ၾက။

???????????????????????????

Posted by zar ni aung on September 3, 2011 at 2:50 AM Comments comments (0)

လယ္ကြင္းေတြ ပတ္ျခာ၀ိုင္းေနတဲ့လယ္ေတာထဲကေက်ာင္းကေလးမွာ ကြန္ပ်ဴတာအိပ္မက္မက္ေနတာ

ႏွစ္ႏွစ္ ရွိပါျပီ ...

     ““ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းမွာ ကြန္ပ်ဴတာ တစ္လံုးရွိဖို႔ ၾဳကိဳးစားခဲ့တာ ႏွစ္ႏွစ္ရွိပါျပီ။ ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကေတာ့

၂၅၀၀ ၀ပ္ မီးစက္တစ္လံုး ၀ယ္ႏိုင္လိုက္ပါတယ္။ဒီႏွစ္ မိဘဆရာေတြရဲ႔ ပဲ ေပၚရင္ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုး၀ယ္

ႏိုင္မယ္ထင္တာ။ခုေတာ့ ပဲေစ်းက က်ေနျပန္တယ္””

     ၂၆-၈-၂၀၁၁ ေန႔က အဲဒီေက်ာင္းေလးစာၾကည့္တိုက္အတြက္ စာအုပ္ေလးေတြသြားလွဴတဲံ့ကၽြန္ေတာ့္ကို

ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီး ဦးစိုးမင္း က ရိုးရိုးသားသားေျပာျပပါတယ္။

     အဲဒီေက်ာင္းေလးက (ရန္ကုန္ျမိဳ႔က ၁၀၂ မိုင္အကြာ ရန္ကုန္ျပည္ လမ္းေဘး;)ပဲခူးတိုင္းေဒသၾကီး၊မင္းလွ

ျမိဳ႔နယ္၊သရက္တပင္အထက္တန္းေက်ာင္းေလးျဖစ္ပါတယ္။

     ေက်ာင္းေလးမွာက သရက္တပင္၊ဆင္ပခ်ပ္၊ေညာင္သံုးပင္၊လက္ဆက္၊ကိုင္းျပင္ၾကီး၊စိန္ကန္႔လန္႔ပတ္

၀န္းက်င္ရြာေတြက လယ္သမား၊ယာသမားသားသမီးေတြ ပညာသင္ယူေနၾကတာမို႔ ကြန္ပ်ဴတာလွဴႏိုင္

စြမ္းတဲ့ သူ ေပၚစရာမရွိပါဘူး။ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းေလးရဲ႔ အိပ္မက္ ရွည္ေနရဦးေတာ့မွာပါ။

     အမွန္တကယ္ ရည္မွန္းခ်က္ ျပင္းျပျပီး၊အမွန္တကယ္ ႏြမ္းပါးေနတဲ့ေနရာပါ။     စာနာသူ ေစတနုာရွင္မ်ား၈ ပညာဒါန အလွဴေပးၾကပါဦးဗ်ာ ...။ကိုယ္တိုင္သြားျပီး လွဴၾကရင္ ပီတိၾကီးၾကီးရပါလိမ့္မယ္။     ရန္ကုန္မွာ ဆက္သြယ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဦးဇာနည္ေအာင္ ၊အတြင္းေရးမွဴး၊ေမွာ္ဘီျမိဳ႔နယ္မူးယစ္ေဆး၀ါးဆန္႔က်င္ေရးအသင္း ဖုန္း-၆၂၀၄၃၉ ကိုဆက္သြယ္ႏိုင္ပါတယ္ ။

ခ်စ္သည္သစ္ပင္ ျမန္မာ့ညာဥ္

Posted by zar ni aung on May 31, 2011 at 2:35 AM Comments comments (0)

ျမန္မာဆိုလွ်င္၊ျမန္မာ့ညာဥ္သည္

သစ္ပင္ခ်စ္ကာ၊ေနခဲ့ပါ၏

ရြာ`တမာကိုင္း´ ၊ ရြာ `ေညာင္၀ိုင္း´ ႏွင့္

`ပဒိုင္းခ်ဳံ´ ရြာ၊ သညာတြင္မွတ္

အျမတ္တနိုး ၊ သစ္ပင္ကိုး၍

ေခၚရိုးရွိခဲ့ၾကပါသည္။

 

တစ္ရြာ တစ္ေက်း ၊ မည္သို႕ေ၀းလည္း

တာ ေဘး၀ဲယာ ၊`တမာ´ `ထေနာင္း´

ရိပ္ေပါင္းယွက္ထိုး ၊ လမ္းကိုမိုးခဲ့။

 

ရြာအ၀င္လမ္း ၊` ကုကၠိဳလ္´ တန္းတို႔

ႏြမ္းလွ်င္ ေခ်ြးသိပ္ ၊ `ေညာင္မုတ္ဆိတ္´ လည္း

ရြာထိပ္ကႀကိဳ ၊ ျမရိပ္ညိဳခဲ့။

 

`မက်ီး´ ရိပ္က်ယ္ ၊ရြာအလယ္၌

`တယ္´ ႏွင့္ `သရက္´ ၊ ကိုင္းျခင္းဆက္ကာ

ခက္ျဖာလိႈင္လိႈင္ ၊ သီးႏွင့္ၿမိဳင္ခဲ့။

 

ရြာအေရွ႕ဆီ ၊ေမြသရီ တြင္

ေစတီေက်ာင္းပါး ၊ `စကား´ `ခေရ´

ပြင့္ေငြ ေထြးေထြး ၊ သင္းပ်ံ႕ ေမႊးခဲ့။

 

ရြာအေနာက္ေၾကာ၊ ျပန္႕တစ္ေျပာလွ်င္

`ထန္း´ ေတာ ညိဳညိဳ ၊ ပင္ပ်ဳိပင္ေဟာင္း

ထပ္ေပါင္းရွင္လွ်က္ ၊ အစဥ္နက္ခဲ့။

 

တို႕ဘိုးဘြားလွ်င္ ၊ ျမန္မာ့ညာဥ္ႏွင့္

တစ္ပင္မတ္ ဆူ ၊ တစ္ေတာထူလွ်က္

ပူသူအိုက္သူ ၊ ေအးေစဟူ၍

ဆာသူမြတ္သူ ၊ ကင္းေစဟူ၍

ႏြမ္းသူ ပန္းသူ ၊ လန္းေစဟူ၍

ေႏွင္းလူအမ်ား ၊ေမတၱာပြားရန္

စိတ္ထားအေမြ ၊ တည္ရစ္ေပ၏။

 

ခ်စ္သည္သစ္ပင္ ၊ ျမန္မာ့ညာဥ္သည္

ယဥ္ေက်းမႈျဖစ္၊ဘိုးေမြစစ္တည့္

ဤခ်စ္စရာ ၊အစဥ္လာကို

ရင္မွာဦးခိုက္ ၊ သစ္ပင္စိုက္စို႕

ေဟာင္း၌သစၥာ ၊ေနွာင္းေမတၱာႏွင့္

ေခတ္ခါမ်ဳိးဆက္ တာ၀န္ေက် ။

သဘာ၀သည္ အဓြန္႔ရွည္ ။

ဘယာ ပ မည္`` ျမန္မာ့ေျမ´´။

 



































ေရာသမေမႊ အေတြးမ်ား

Posted by zar ni aung on May 28, 2011 at 12:04 PM Comments comments (0)


             လြင့္ပါးေနတဲ့ မိုးစက္မႈန္ေတြဟာ ေႏြရာသီမွာ အဲယားကြန္းဖြင့္ထားသလို ပါးျပင္ကိုလာေရာက္ရိုက္ခတ္တယ္။

မိုးစက္ေတြစီးေျမာလို႔ လြင့္ျပန္လာတဲ့ ေျမသင္းရနံ႕ ဟာ နွာသီးဖ်ားကိုတိုး၀င္လာခဲ့တယ္။

          ေရစိုေနတဲ့လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ ကိုယ္ေလးမ်ားဟာအျမင္အာရံုကို  မထိမ္း နိုင္ခဲ့ဘူး။  ဖုန္ကင္းစင္လို႕

သန္႔ရွင္းသြားတဲ့ သစ္ရြက္ေလးေတြဟာ စိမ္းျမျမနဲ႔ ဘယ္တိမ္းညာယိမ္းေနတာ ေပ်ာ္ရြင္စြာကေနတဲ့သၾကၤန္ယိမ္း ကို

ၾကည့္ေနရသလိုပါဘဲ။ ေပ်ာ္ရြင္မႈဟာစိမ့္၀င္လာခဲ့တယ္။ အရင္ကဆို ေျမသင္းရနံ႕ရရင္္ ေက်ာင္းသြားဖို႕လြယ္အိတ္ျပင္ၿပီး

ေက်ာင္းအတန္းသစ္တက္ဖို႕ျပင္ေနမွာပါ။

           အခုေတာ့လြန္းသလိုလို ေဆြးသလိုလို၊ အေတြးပိုေနမိပါတယ္။ ““ေအးအိုအို နဲ႔ ေတးဆိုရမယ့္ အရြယ္လည္း””

မဟုတ္ေတာ့ ၊ ”ေဂြးတိုတိုနဲ႔ ေျပးေဆာ့ရမယ့္ အရြယ္လဲမဟုတ္””

          ၿခံထဲကအပင္ေတြ ေရရတန္ေကာင္းပါရဲ႕ ။ မႏွစ္က ဒီအခ်ိန္ ေမလထဲမွာ အပူမ်ားေတာ့ ေရတြင္းေတြေရခမ္းကုန္တယ္။

သစ္ပင္

Posted by zar ni aung on May 4, 2011 at 4:18 PM Comments comments (0)


3-5-2011 အပူမ်ားေသာေန႕

Posted by zar ni aung on May 3, 2011 at 4:10 AM Comments comments (0)


  3-5-2011 ဒီေန႕အပူခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားသည္ထင့္။အသားကိုမီးေလာင္သလိုရွိသည္။

ေခါင္းမွေသြး တဒုတ္ဒုတ္  ေဆာင့္တက္၏။ ႏွစ္စဥ္အပူခ်ိန္ေတြတိုးလာၿပီ။

ေရေတြခမ္းကုန္ၿပီ။ ေရအရင္းျမစ္ေတြေပ်ာက္ကုန္ၿပီ။ သစ္ေတာေတြျပဳန္းတီးကုန္ၿပီ။ တရိ  စၦာန္

 မ်ဳိးစိတ္ေတြေပ်ာက္ကုန္ၿပီ။

လူသားမ်ဳိးႏြယ္တစ္ခုလံုးကို ခ်ိန္းေျခာက္လာၿပီ။ ဘယ္သူ႕ေၾကာင့္၊ဘာေၾကာင့္၊ဘယ္လိုေၾကာင့္၊

မေမးေလႏွင့္၊ ကမၻာကိုလူသားဗဟိုျပဳ၏။လူသားမ်ဳိးႏြယ္စု မရွိေတာ့သည့္ အႏွစ္ (၂၀) ၾကာတြင္

ကမၻာႀကီးသည္သဘာ၀အတိုင္း ျပန္လည္ေကာင္းမြန္မည္ဟုေမွ်ာ္လင့္ရသည္။

ပ်မ္းမွ် အႏွစ္ (၇၀) သာေနထိုင္နိုင္ေသာလူမ်ားက သက္တမ္း (၁၀၀) ေက်ာ္

  ရွိေသာအပင္မ်ားကိုခုတ္ျပစ္ခဲ့ၾကသည္။

  ႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ျဖစ္တည္ခဲ့ရေသာ ရုပ္ကၽြင္းေလာင္စာမ်ားကို ဆယ္စုႏွစ္တစ္စုႏွစ္အတြင္း

  အျပင္းအထန္တူးေဖၚမီးရိႈ႕ၾကသည္။ လူေတြအသိဥာဏ္ၾကြယ္၀လာေလေလ

   က မၻာပ်က္ဖို႕နီးလာေလေလ ျဖစ္သည္။    

    ယခင္ကမွ်ားႏွင့္သာျပစ္ၿပီးလူေသေအာင္ဖန္တီးနိုင္ေသာလူသားမ်ားသည္။

   အသိဥာဏ္ၾကြယ္၀လာသည္ႏွင့္အမွ် ခလုပ္တစ္ခ်က္ လက္ညိႈးတစ္ခ်က္ေကြးရံုႏွင့္

   လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေသေစနိုင္ေသာအနုျမဴ ဗံုးမ်ားကို ဖန္တီးထားၾက၏။

    ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ဗံုးေထာင္သည့္ လူမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ မိမိတို႔ နိုင္ငံ ဂုဏ္သိကၡာ ဟုဆိုကာ

   သူတစ္ပါးအိမ္ကို ဗံုးၾကဲ ၊ ေခ်ာင္းျပစ္ ၊ေပၚေပၚတင္တင္ ေစာ္ကားေနၾကသည္။

    ယဥ္ေက်းပါသည္ဆိုသည့္ လူမ်ား အုပ္စုဖြဲ႕ ဗိုလ္ၾကေနၾကသည္။ ခံရသူမ်ားမွာလည္း

    အံတၾကိတ္ၾကိတ္။

    အခ်ဳပ္ဆိုၾကပါဆို႕ကမၻာသည္ ကၽြန္ုပ္တို႕၏အိမ္ျဖစ္သည္။လူသားအားလံုးသည္

    အိမ္တစ္လံုးထဲမွမိသားစုမ်ားျဖစ္သည္။လူသားမ်ဳိးႏြယ္စုအေရးသည္မိသားစုအေရးဟုျမင္လွ်င္။

    အင္အားႀကီးေသာအစ္ကိုအစ္မမ်ားက အင္အားငယ္ေသာသူမ်ားကိုညွာတာေထာက္ထားလွ်င္၊

    ယခုအသက္ရွင္ေနထိုင္ၾကေသာ လူမ်ားက ေနွာင္လာလွ်င့္ေသာလူမ်ားအတြက္ ကမၻာ့

     သံယံဇာတအေမြမ်ားကိုထားနိုင္ခဲ့လွ်င္။  ကမၻာမပ်က္နိုင္ေသးပါ။ 

    ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္မီးမရႈိ႕ၾကပါနဲ႔၊ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ဗံုးမေထာင္ၾကပါနဲ႕။

    ကိုယ့္မိသားစုကိုယ္စိတ္နာေအာင္မလုပ္ၾကပါနဲ႔။

   ကိုယ့္သားကိုယ့္သမီးေတြကိုဘာမွမက်န္ခဲ့ေအာင္မလုပ္ၾကပါနဲ႕။ က မၻာႀကီးသာယာပါေစ။ 

    အာဃာတေတြမထားၾကပါနဲ႔။

   သူမ်ားတစ္ဖတ္သားေသေၾကၾကတာကို၀မ္းမေျမာက္ၾကပါနဲ႔

   ကိုယ္ကနိုင္ၿပီဆိုၿပီး လက္မ မေထာင္ၾကပါနဲ႔။

    လူသားပီသနိုင္ၾကပါေစ။ အမိကမၻာေျမကိုေစာင့္ေရွာက္နိုင္ၾကပါေစ။

     ေနာင္လာမည့္လူမ်ားအတြက္ သန္႕ရွင္းေနေသာကမၻာ၊ က်မ္းမာတဲ႔ ကမၻာ၊

   အဆိပ္အေတာက္ကင္းတဲ့ကမၻာ၊ ခ်စ္စရာမိသားစုေတြစုဖြဲ႔ေနတဲ့

     ကမၻာျဖစ္ပါေစေၾကာင္းဆႏၵျပဳလွ်က္.......................................



                    

   


  









3-5-2011 အပူမ်ားေသာေန႕

Posted by zar ni aung on May 3, 2011 at 4:10 AM Comments comments (0)


  3-5-2011 ဒီေန႕အပူခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားသည္ထင့္။အသားကိုမီးေလာင္သလိုရွိသည္။

ေခါင္းမွေသြး တဒုတ္ဒုတ္  ေဆာင့္တက္၏။ ႏွစ္စဥ္အပူခ်ိန္ေတြတိုးလာၿပီ။

ေရေတြခမ္းကုန္ၿပီ။ ေရအရင္းျမစ္ေတြေပ်ာက္ကုန္ၿပီ။ သစ္ေတာေတြျပဳန္းတီးကုန္ၿပီ။ တရိ  စၦာန္

 မ်ဳိးစိတ္ေတြေပ်ာက္ကုန္ၿပီ။

လူသားမ်ဳိးႏြယ္တစ္ခုလံုးကို ခ်ိန္းေျခာက္လာၿပီ။ ဘယ္သူ႕ေၾကာင့္၊ဘာေၾကာင့္၊ဘယ္လိုေၾကာင့္၊

မေမးေလႏွင့္၊ ကမၻာကိုလူသားဗဟိုျပဳ၏။လူသားမ်ဳိးႏြယ္စု မရွိေတာ့သည့္ အႏွစ္ (၂၀) ၾကာတြင္

ကမၻာႀကီးသည္သဘာ၀အတိုင္း ျပန္လည္ေကာင္းမြန္မည္ဟုေမွ်ာ္လင့္ရသည္။

ပ်မ္းမွ် အႏွစ္ (၇၀) သာေနထိုင္နိုင္ေသာလူမ်ားက သက္တမ္း (၁၀၀) ေက်ာ္

  ရွိေသာအပင္မ်ားကိုခုတ္ျပစ္ခဲ့ၾကသည္။

  ႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ျဖစ္တည္ခဲ့ရေသာ ရုပ္ကၽြင္းေလာင္စာမ်ားကို ဆယ္စုႏွစ္တစ္စုႏွစ္အတြင္း

  အျပင္းအထန္တူးေဖၚမီးရိႈ႕ၾကသည္။ လူေတြအသိဥာဏ္ၾကြယ္၀လာေလေလ

   က မၻာပ်က္ဖို႕နီးလာေလေလ ျဖစ္သည္။    

    ယခင္ကမွ်ားႏွင့္သာျပစ္ၿပီးလူေသေအာင္ဖန္တီးနိုင္ေသာလူသားမ်ားသည္။

   အသိဥာဏ္ၾကြယ္၀လာသည္ႏွင့္အမွ် ခလုပ္တစ္ခ်က္ လက္ညိႈးတစ္ခ်က္ေကြးရံုႏွင့္

   လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာ ေသေစနိုင္ေသာအနုျမဴ ဗံုးမ်ားကို ဖန္တီးထားၾက၏။

    ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ဗံုးေထာင္သည့္ လူမ်ားပင္ျဖစ္သည္။ မိမိတို႔ နိုင္ငံ ဂုဏ္သိကၡာ ဟုဆိုကာ

   သူတစ္ပါးအိမ္ကို ဗံုးၾကဲ ၊ ေခ်ာင္းျပစ္ ၊ေပၚေပၚတင္တင္ ေစာ္ကားေနၾကသည္။

    ယဥ္ေက်းပါသည္ဆိုသည့္ လူမ်ား အုပ္စုဖြဲ႕ ဗိုလ္ၾကေနၾကသည္။ ခံရသူမ်ားမွာလည္း

    အံတၾကိတ္ၾကိတ္။

    အခ်ဳပ္ဆိုၾကပါဆို႕ကမၻာသည္ ကၽြန္ုပ္တို႕၏အိမ္ျဖစ္သည္။လူသားအားလံုးသည္

    အိမ္တစ္လံုးထဲမွမိသားစုမ်ားျဖစ္သည္။လူသားမ်ဳိးႏြယ္စုအေရးသည္မိသားစုအေရးဟုျမင္လွ်င္။

    အင္အားႀကီးေသာအစ္ကိုအစ္မမ်ားက အင္အားငယ္ေသာသူမ်ားကိုညွာတာေထာက္ထားလွ်င္၊

    ယခုအသက္ရွင္ေနထိုင္ၾကေသာ လူမ်ားက ေနွာင္လာလွ်င့္ေသာလူမ်ားအတြက္ ကမၻာ့

     သံယံဇာတအေမြမ်ားကိုထားနိုင္ခဲ့လွ်င္။  ကမၻာမပ်က္နိုင္ေသးပါ။ 

    ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္မီးမရႈိ႕ၾကပါနဲ႔၊ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ဗံုးမေထာင္ၾကပါနဲ႕။

    ကိုယ့္မိသားစုကိုယ္စိတ္နာေအာင္မလုပ္ၾကပါနဲ႔။

   ကိုယ့္သားကိုယ့္သမီးေတြကိုဘာမွမက်န္ခဲ့ေအာင္မလုပ္ၾကပါနဲ႕။ က မၻာႀကီးသာယာပါေစ။ 

    အာဃာတေတြမထားၾကပါနဲ႔။

   သူမ်ားတစ္ဖတ္သားေသေၾကၾကတာကို၀မ္းမေျမာက္ၾကပါနဲ႔

   ကိုယ္ကနိုင္ၿပီဆိုၿပီး လက္မ မေထာင္ၾကပါနဲ႔။

    လူသားပီသနိုင္ၾကပါေစ။ အမိကမၻာေျမကိုေစာင့္ေရွာက္နိုင္ၾကပါေစ။

     ေနာင္လာမည့္လူမ်ားအတြက္ သန္႕ရွင္းေနေသာကမၻာ၊ က်မ္းမာတဲ႔ ကမၻာ၊

   အဆိပ္အေတာက္ကင္းတဲ့ကမၻာ၊ ခ်စ္စရာမိသားစုေတြစုဖြဲ႔ေနတဲ့

     ကမၻာျဖစ္ပါေစေၾကာင္းဆႏၵျပဳလွ်က္.......................................



                    

   


  









ကံေကာင္းျခင္းေတြကိုလဲယူပါေမ

Posted by zar ni aung on April 29, 2011 at 3:55 AM Comments comments (0)


  ( 29-4-2011)  ဒီေန႔ေတာ့ အီေဖကိုရဲ႕ မဂၤလာသက္တမ္း (၁၀) ႏွစ္ျပည့္တဲ့ေန႔ေပါ့။ သူမ်ားေတြဆို သစ္သားရတုဆိုလားဘာဆိုလား

လုပ္ၾကမွာေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ အဖို႔ သစ္မေျပာနဲ႔ အရာရာေစ်းႀကီးေနတဲ့ေခတ္မွာ ဘာမွမလုပ္နိုင္ေတာ့။ ရင္ဂို ရဲ႕ သီခ်င္းကိုဘဲ

ထပ္ခါထပ္ခါဆိုေနမိတယ္။  ““““ လိုက္ဆိုၾကပါ ”””””   ကံေကာင္းျခင္းဆတြကိုလဲယူပါေမ ။ကေလးႏွစ္ေယာက္ကိုလည္းယူပါေမ။

ကိုယ့္ေၾကြးေတြလဲယူပါေမ။  ေနာက္ကေလးေတြလဲယူပါေမ။      ””””သန္.ခယူး ””  ---------””မဂၤလာပါ ပါပါပါပါပါပပ------------


အသံေတာင္မထြက္နိုင္ေတာ့ဘူး ဟဲ့ကေလးေတြ ငါ စာမတင္ရေသးဘူး  မလုပ္နဲ႕ဟ ။   ဘယ္ေမ်ာက္------နဲ႕ စပ္က်ထားတဲ့ဟာေတြလဲ


    မဂၤလာေႏွာင္း  (၁၀)  ႏွစ္ျပည့္သံစဥ္ေတြ ဆက္ထြက္လာပါေတာ့တယ္ခင္ဗ်ား။-------------


                                                                                                                     ဂ်ိမ္းစ္ေၾကာင္

သံေ၀ဂ

Posted by zar ni aung on April 28, 2011 at 10:32 AM Comments comments (0)


   ဒီကေန႔ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို သူငယ္ခ်င္း သိုင္းညီထက္လာလယ္တယ္။ အလုပ္ေျပာင္းလုပ္ခ်င္လို႔တဲ့။ နိုင္ငံျခားထြက္မလို႔တဲ့။

လကၡဏာ ၾကည့္ခိုင္းတယ္။  ၾကည့္ေပးေတာ့ အသက္လမ္းေၾကာင္းက ပ်တ္လို႕ (၃၈) ႏွစ္မွာျပေနတယ္။

ကၽြန္ေတာ္က  ““မင္းအတြက္အခ်ိန္သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူးလို႔ေျပာေတာ့””  သူကေျပာတယ္ငါဘာလုပ္ရမလဲတဲ့ သံေ၀ဂရဖြယ္ရာပါဗ်ာ။

ကၽြန္ေတာ္တိုႊအသက္လမ္းေၾကာင္းတိုတို ရွည္ရွည္ ေသဖို႔ကိုေတာ့ေမ့ထားၾကတယ္မဟုတ္လား။

အစမ္းေသၾကည့္ၾကစမ္းပါဗ်ာ။ ေစတနာနဲ႔ေျပာတာ စိတ္မဆိုးေၾကး။ ေမးခြန္းေတြအမ်ားႀကီးေပၚလာတယ္။

(၁)    ဘာေတြလုပ္ခဲ့ၿပီးၿပီလဲ

(၂)   ဘာေတြရခဲ့သလဲ

(၃)  ဘယ္ကိုဆက္သြားရမွာလဲ

(၄)  ဘာေတြကိုယ့္အတြက္ပါမလဲေပါ့  ““ လဲ””ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ေတြေ၀နတဲ့ကၽြန္ေတာ္ တို႔

ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့ ဘာမွမျပင္ဆင္ရေသးဘူးဆိုတာပါဘဲ။ မေသျခာတဲ့ ဘ၀ မွာေသျခာတာကေတာ့

ေသရမွာပါပဲ။   ဒါဆိုရင္ လုပ္စရာႏွစ္ခုပဲေတြ႔တယ္ ။လူေတြကလည္းအဲဒီႏွစ္ခုကိုပဲ ေန႕စဥ္လုပ္ေနၾကတယ္ဗ်။

အဲဒါ  ““ ကုသိုလ္ ””  နဲ႕  ““ အကုသိုလ္””  ပဲ မဟုတ္လားဗ်ာ။

                       “ကုသိုလ္””    ကေတာ့ မိမိကို တာ၀န္ယူၿပီး

                        ““အကုသိုလ္”” ကေတာ့မိမိက တာ၀န္ယူရမွာ           ေနာ   ရင္းစားႀကီးတယ္ဗ်ာ။

             သံေ၀ဂ ရစရာပါ။  သံေ၀ဂ မွာ ေနာင္တေတာ့ မရေစနဲ႔ဗ်ာ။










မဂၤလာေဆာင္ တရားေတာ္မွ မိန္းမမ်ားေယာက္က&

Posted by zar ni aung on April 27, 2011 at 7:21 AM Comments comments (0)


    (27-4-2011) ေန႔  ေလ ထီးလမ္းမွာ ဗီဒီယိုသြားရိုက္ရတယ္။

စပယ္ၿခံဆရာေတာ္ ေဟာတဲ့တရားထဲမွာ စိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းတဲ့ တရားပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေယာက္ကၤ်ားေလးေတြအတြက္ေတာ့မဟုတ္ဘူး။  မိန္းကေလးေတ႕အတြက္ဗ်  ။

အခ်က္က (၄) ခ်က္။

(၁)  ။ မိန္းကေလးဘက္က ဥစၥာပစၥည္းေပါတာ။

(၂) ။ မိန္းကေလးဘက္ကေဆြမ်ဳိးေပါတာ။

(၃) ။ မိန္းကေလးက သီလပိုေကာင္းတာ။

(၄) ။ မိန္းကေလးက ပညာပိုတတ္တာ  တဲ့ ဗ်။

 ကဲကိုယ့္လူတို႔ကိုယ္ကကနိုင္ေပးခ်င္ရင္ အဲဒါေတြကိုရွာ   ကုိယ္ကအရံႈးမေပးခ်င္ဘူးဆိုရင္ အဲဒါေတြကို ေရွာင္ေပါ့ဗ်။




ငရဲျပည္မွအသံ

Posted by zar ni aung on April 26, 2011 at 9:55 AM Comments comments (0)


   မေန႔ကေမးထဲမွာ ငရဲျပည္ကအသံ ဆိုတာ forward ေရာက္လာတယ္။

သနားစရာေကာင္းသလို ထိန္႔လန္႔ သံေ၀ဂရဖြယ္ရာေကာင္းတယ္။

(26-4-2010)



5-4-2011 ေရတြင္းကုန္းမဂၤလာေဆာင္

Posted by zar ni aung on April 5, 2011 at 10:44 AM Comments comments (0)

  ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ ဒီေန႔ ေမွာ္ဘီ၊ေရတြင္းကုန္း မွာ မဂၤလာေဆာင္ရိုက္ျဖစ္ၾကတယ္။ ေႏြေနပူေအာက္မွာ ေပ်ာရြင္ေနသူေတြရဲ႔

အျပံဳးမ်က္ႏွာေတြနဲ႔ အေပ်ာ္ေတြကူးစက္မိတယ္၊ ရိုးသားတဲ့ျမန္မာလူမ်ဳိးျဖစ္ရတာဂုဏ္ယူမိပါတယ္။ ဒန္ေပါက္ေကၽြးတယ္ဗ်။

ပူလိုက္တာဗ်ာ မ႑ပ္ထိုးထားတာအေပၚက တာေပၚလင္စမိုးထားတာဆိုေတာ့။ ေနပူတာကိုမႈပံုမေပၚဘူးဗ်။

ဒန္ေပါက္ေတြေလြးၾကေနပူထဲျပန္သြားၾကနဲ႔ ။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့မနက္ေစာေစာဘုန္းႀကီးပဲြ ၿပီးအ၀ၾကိတ္လိုက္တာ

။ရင္ထဲမွာေတာင့္တက္လာၿပီးေတာ္ေတာ္မအီမသာခံစားရတယ္ဗ်ာ။ အဲဒါနဲ႔ စပါကလင္ေသာက္ရင္ေလေၾကလို႕ လိုက္ရွာတာ

ၿမိဳ႕ေခ်ာင္းတာဆံု ထိသြားေသာက္ရတယ္။ တစိက်ဳိက္ႏွစ္က်ဳိက္ေလာက္ေသာက္မွေလက်င္တက္လာၿပီးေနသာထိုင္သာရွိသြားတယ္


လမ္း

Posted by zar ni aung on March 28, 2011 at 10:46 AM Comments comments (0)

* လမ္းဟူသည္ကား ၊ခရီးသြားဟု

အမ်ားေျပာေလ့ရွိပါသည္။

* အမိ၀မ္းမွ ၊ ၾသကာသဆီ

ရုန္းထတိုး၀င္ ၊ ဖြားသန္႕စင္သည့္

ထိုဘ၀တြင္ ခရီးစသည္။

* ထံုးတစ္ဘ၀ ၊ ဆံုးကာလကား

ေသရျခင္းမွာ ၊ ခရီးတာဟု

ဓမၼာ သတိ လူတိုင္းရွိသည္။

* ေမြးသည္ ေသသည္ ၊ ခရီးရွည္က

တူညီပါလည္း ၊ မတူဘဲလွ်င္

ကြဲျပားရေအာင္ ၊ ကံကေဆာင္၏

“ေမွာင္ျခင္း”တခ်ဳိ႕၊ “လင္း”တခ်ုိဳ႕ နွင့္

တခ်ဳိ႕“သုခ” ၊ခ်ဳိ႕ “ဒုကၡ” ႏွင့္

လမ္းကမတူၾကပါၿပီ။

* မတူသည့္လမ္း ၊ ေျဖာင့္မတန္းပါ

“အၾကမ္း” “အနု” ၊ “ျမင့္” “နိမ့္” မႈႏွင့္

“ပူ“ မႈ “ေအး” မႈ ၊ တစ္ခုခုကို

မႈခ်ႀကံဳမည္ ခရီးသည္။

* အို......ခရီးသည္

သည္ခရီးလမ္း ၊ “ၾကမ္း“ ခ်ိန္ “ပူ“ ခ်ိန္

“နိမ့္ပါး“ ခ်ိန္လည္း ။ တစ္ခ်ိန္ရွိမည္

ေသခ်ာသည္တည့္ ၊ “ေခ်ာ“ သည္ “ေအး” သည္

“ျမင့္မား” သည္လည္း ၊ တစ္လီ ရွိမွာ

ဓမၼတာ တည့္ ၊ ဘာႏွင့္ႀကံဳႀကံဳ

သင္မၿဖံဳ ႏွင့္ ၊ ဆူႀကံဳဘ၀

လူျဖစ္ရသည့္ ၊ မူလေၾကာင္းရင္း

ႏွလံုးသြင္းကာ ၊ အားတင္း ေက်ာ္လွ်က္

ခရီးဆက္ပါ

သင့္တြက္ေရွ႕မွာ ၊ လမ္းရွိသည္။

 


လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္သည္

Posted by zar ni aung on March 28, 2011 at 10:42 AM Comments comments (0)

* ကၽြန့္ အိမ္ေရွ႕တြင္ ၊နံနက္စဥ္တိုင္း သစ္လြင္သပ္ရပ္ ၊ျဖဴကင္းဘတ္ႏွင့္

လတ္ဆတ္ရႊင္လန္း၊မူယာခ်မ္းေျမ႕

ေနစဥ္ေတြ႔သည္၊ေတြ႔က “မဂၤလာပါ”

ႏႈတ္ဆက္ပါရိုး တစ္ေယာက္အဖိုး။

* ကၽြန္႔အိမ္ေရွ႕တါင္၊ေနတက္စဥ္တိုင္း

ဆံပင္ျဖဴၾကမ္း၊မ်က္၀န္းႏြမ္းႏွင့္

တုတ္ထမ္းထုပ္ေပြ႕၊ေန႕စဥ္ေတြ႔သည္

ေတြ႕က လွ်င္လွ်င္

“ထီးကိုျပင္မလား”၊ “ ဂက္စ္ ထည့္မလား” ဟု

ေမးသြားပါရုိး တစ္ေယာက္အဖိုး။

* အဖိုးႏွစ္၀၊အေတြးစတြင္

ပထမအဖိုး၊ကၽြန္ျမတ္နိုးမိ

အဖိုးေျခသံ၊စည္းခ်က္မွန္ကို

ဖန္ဖန္ၾကားရ၊ဖိုးဘ၀ကား

“ေသာကကင္းဘိ၊ေအးခ်မ္းဘိ” ဟု

သိလိုစိတ္ျဖင့္ေမးမိသည္။

* ဖိုးအေျဖမွာ၊ရွင္းလွပါသည္

“ငယ္ခါဘသ၊ဒုကၡကိုခံ

သည္းညည္းခံလ်က္၊ခံရသည္မ်ား

ရင္းႏွီးထား၍၊ေက်ာ္လႊားမွသာ

ဇရာဘ၀၊အနားရလိမ့္

ငယ္ကပင္လွ်င္၊ႀကီးေမွ်ာ္ျမင္၍

အင္အားရွိတုန္း၊သားတို႕ရုန္းပါ

နိဂံုးေအးခ်မ္းပါလိမ့္မည္” ဟု။

* အဖိုးအရြယ္၊အဖိုးနယ္လွ်င္

တင့္တယ္ရႊင္ပ်၊ကင္းေသာကႏွင့္

လွပ သပ္ရပ္၊လတ္ဆတ္လန္းဆန္း

မူယာခ်မ္းေျမ႕၊ေလွ်ာက္လွမ္းေမြ႔ရန္

အဖိုးတန္သည့္၊စံျပဳစကား

ရင္မွာထား၍၊အားနွင့္ရုန္းမည္

သည္းခံမည္ဟု

ယခုဆံုးျဖတ္မိပါသည္။

 


ေလးစားရသူမ်ား

Posted by zar ni aung on March 28, 2011 at 10:40 AM Comments comments (0)

 

* အိမ္ေရွ႕ပန္းၿခံဳ ၊ ပ်ားတစ္အံုကို ႀကံဳစဥ္ခဏ ၊ေတြး၀င္ရသည္။

* ပန္းရပ္မွာေန ၊ပန္းရည္ကိုေသာက္

ပန္းေလာက္လွၾကြယ္၊ပန္းတို႔လယ္၌

ပန္းနယ္ေရာင္ေသြး ၊ပန္းသို႔ေမြးသည္

ပန္းေတး “တ၀ီ၀ီ“ ၊ ပန္းသည္သာ “ဘ၀”

ပန္းခ်စ္ၾကသည့္ ပန္းမွ်သန္႕ေသာ ပ်ားေလးမ်ား ။

* ပ်ားေလးမ်ားသည္ ၊၀န္ကိုစီႏွင့္

သယ္ခ်ီ ဆန္စုန္၊ ၀တ္ရည္ငံုလ်က္

သိုက္အံုတည္ထား ၊စဥ္ႀကိဳးစားေသာ

လုပ္သားပ်ားတို႔ရွိပါသည္။

* နန္းစံထြဋ္ျမတ္ ၊စီမံအပ္သည့္

ဤရပ္သခင္၊သိုက္အံုရွင္တည့္

မိခင္တစ္ပါး ၊ေစာင့္ေရွာက္ ထားသည့္

ပ်ားဘုရင္မရွိပါသည္။

* ေၾသာ္......ကိုယ့္ေျမကိုယ္တြယ္၊

ကိုယ့္နယ္ကိုယ္မွတ္၊သူ႕ရပ္မက်ဴး

မကူးသူ႕အံု၊ သစၥာၿခံဳသည္

ကိုယ့္ၿမံဳေပ်ာ္ေမြ႕ ၊ပ်ားဓေလ့ႏွင့္။

* ေနျခည္ေရာက္ခါ၊ လင္းေရာင္ျဖာမွ

ျပန္ကာ သြားကာ၊ သြားကာျပန္ကာ

ညီညာေတးဆို ၊ရိကၡာသိုလွ်က္

ေနညိုသည့္တိုင္

မပန္းနိုင္ၾက ညီညြတ္စြနွင့္။

* ပန္းတို႕သ႑ာန္၊ ပန္းတို႕ဟန္ဟု

မာန္ရွိမထင္၊ က်ဴးခဲ့လွ်င္မူ

သက္ပင္စြန္႔ကာ

တိုက္ရဲပါဘိ စြမ္းသတၱိႏွင့္။

* အေကာင္ငယ္လည္း ၊၀ိရိယဇြဲႏွင့္

ခြဲထား ကိုယ့္၀န္ ၊ထမ္းေက်ပြန္ၾက

ျမတ္မြန္စိတ္ပြား၊ထက္ေအာက္ျခားကို

ေလးစားတတ္ဘိ ၊သတၲိရွိၾက

အထိမခံ၊ဇာတိမာန္နွင့္

တန္ျပန္ တတ္ဘိ၊သတၱိရွိၾက

ပ်ား၏ႏွလံုး၊ပ်ား၏ထံုးကို

တစ္ကံုးကဗ်ာ ၊ ဖြဲ႔ဆိုပါသည္

ရင္မွာေလးစားမိေသာေၾကာင့္။

 

 

 


အစြန္းကူးျခင္း

Posted by zar ni aung on March 28, 2011 at 10:37 AM Comments comments (0)

* “ ေမတၱာ” ဆိုသည္ ၊ ကမ္းရၿပီကို

ကိုယ့္ဆီမခ ၊ ကိုယ္မရ၍

ကမ္းက ေမတၱာ ၊အရွဳံးသာ ဟု

ေမတၱာ ကိုလွ်င္ အဆိုးျမင္၏။

* “ ဂရုဏာ ” ဆိုသည္ ၊ေပးရၿပီကို

မၾကည္ႏြမ္းဆာ ၊ ကူးစက္ပါ၍

ကိုယ့္မွာေပးမွ် ၊ ကိုယ္နာရ ဟု

ဂရုဏာ ပင္ အဆိုးျမင္၏ ။

* “ မုဒိတာ ” ဆိုသည္ ၊စြန္႔ရၿပီကို

သူ႕ဆီေအာင္ပြဲ ၊ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲအား

မွီ၀ဲမရ ၊ကိုယ္ေနာက္က် ဟု

မုဒိတာပင္ အဆိုးျမင္၏ ။

* “ ဥပကၡာ ” ဆိုသည္ ၊ထားရၿပီကို

ဤမွာရွဳံးနိုင္၊ မေပၚနိုင္၍

အနိုင္မထြက္ ၊ ကိုယ္သာခက္ဟု

ဥပကၡာ ပင္ အဆိုးျမင္၏။

* ဤျဗဟၼစိုရ္ ၊ စိတ္ေလးထို ကို

အလိုမတူ ၊ဆိုးျမင္သူ က

လူတို႕ခြါ လွ်ဳိး ၊ထိုအက်ဳိးကို

အဆိုးထပ္၍ ျမင္တကား ။

* ထိုသူကိုလွ်င္ ၊ အဆိုးျမင္ေသာ္

သင္သာ အဆိုးျဖစ္တကား။

 


သစ္ပင္စိုက္ပါ

Posted by zar ni aung on March 28, 2011 at 10:35 AM Comments comments (0)

 

- ကိုယ့္ကိိုကိုယ္ ခ်စ္ရင္ျဖင့္

သစ္ပင္စိုက္ပါ။

သင္ေနေသာကမၻာ

မက်န္းမာ အပူတက္တာေၾကာင့္

ပ်က္စီးေတာ့မွာ။

- ကုစရာ

တစ္ခုသာက်န္သည့္ေဆး။

ကမၻာေအးေအာင္ပ

သင့္ေဘးမွာစိမ္းစိုရမည္ေပါ့

သင့္ေဘးမွာ ခ်မ္းျမရမည္ေပါ့

မွန္းဆကာ မ်ဳိးကိုပိုက္

သစ္ပင္စိုက္ေပး။

 

 



Rss_feed

Categories

MYANMAR


ႀကိဳဆိုပါ၏


ျမန္မာ့အလွ



အေတြး